|
W roku 1958 Don Jackson spotkał po raz pierwszy
Virginię Satir. Była wtedy jedną z pierwszych terapeutek pracujących z pełnymi
rodzinami. Wielu terapeutów rodzinnych pierwszej generacji było jej uczniami.
Wspólnie z Julesem Riskinem , Jacksoni założyli w Palo Alto w 1959 roku Mental
Research Institute ( MRI ).
W Instytucie zamierzano badać związek między
stanem zdrowia, a stanem choroby oraz zająć się rodzinnymi wzorcami
interakcyjnymi w oparciu o projekty systemowe. Bateson, Haley i Weakland
przejęli funkcje doradcze. Prawie dwa lata później do tej grupy dołączył Paul
Watzlawick. Zainspirowany genialnymi interwencjami hipnoterapeuty Miltona
Ericksona i pracami pionierskimi rozpoczął starania nad opracowaniem
podstawowych założeń strategii terapeutycznej. Kierowano się przy tym mocno
projektami teoretycznymi z dziedziny matematyki, logiki formalnej, cybernetyki,
teorii informacji i biologii. Najważniejsze sukcesy badań opublikowano w 3
książkach, które po dzień dzisiejszy zaliczane być mogą do klasyki kierunku.
Nowe zastosowanie wprowadzone
przez Bandlera i Grindera
Bandler i Grinder sięgnęli po te prace i
rozszerzyli je o najnowsze podejście. Wrócili do bezpośrednich interakcji
zachodzących miedzy terapeutą, a klientem i uczynili je ośrodkiem swego
zainteresowania. Ich celem było odkrycie sposobu działania, tak jak czynili
terapeuci odnoszący sukces. Ruprecht Weerth opisał koncepcyjne położenie
wyjściowe wynalazców NLP:
"Istnieje. . . wielka liczba szkół
psychoterapeutycznych i pojedynczych metod. . . większość metod terapeutycznych
wskazuje na podobne wyniki sukcesów, jednakże w poszczególnych przypadkach nie
można przewidzieć wyniku ze stu procentową pewnością, a na pewno w takim
wymiarze jak obiecuje to u podłoża leżąca teoria i metoda. Terapeuci, pracujący
za pomocą tej samej metody, osiągają swoje cele terapeutyczne, także wtedy, gdy
wszystko robią wedle "podręcznika", tylko w bardzo zróżnicowanym wymiarze.
Widocznie, tak wnioskowali Bandler i Grinder, sukces w terapii polega nie tylko
wyborze postępowania, a jest także uzależniony w dużym stopniu od danego
terapeuty, stosującego daną metodę. Jeżeli rzeczywiście to ma miejsce, to
terapeuci odnoszący sukcesy dysponują zdolnościami komunikacji i sposobami
zachowań, których nie zawiera obligatoryjnie obrany model terapii i dlatego też
wyszkolenie w tym sposobie działania nie może zostać dokładnie wyuczone.
Podstawowym celem Bandlera i Grindera stało się zbadanie tych nieświadomych, lub
tylko częściowo uświadamianych zdolności komunikacyjnych i sposobów zachowań
psychoterapeutów odnoszących sukcesy. Uwzględniono także ich przynależność do
rożnych szkół i usystematyzowania tych doświadczeń z podziałem na wspólne
podstawowe reguły i wzory, oraz dokonanie porównania, tak aby w ten sposób
ustalić właściwe czynniki działania terapii odnoszących sukces i przekazać
wyniki tych badań innym”. (Wolgang Walker. Przygoda z
komunikacją. Bateson, Perls, Satir, Erickson. Początki NLP. Gdańskie
Wydawnictwo Psychologiczne 2001)
|